prof. dr hab. Wiesław Bielawski

prof. dr hab. Wiesław Bielawski

Wiceprzewodniczący Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich, Rektor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie

Prof. dr hab. Wiesław Bielawski jest absolwentem Wydziału Rolniczego SGGW (1974 r.). Bezpośrednio po studiach został zatrudniony na stanowisku asystenta w Katedrze Biochemii. Stopień doktora nauk przyrodniczych uzyskał w 1982 r. na podstawie pracy zatytułowanej „Drogi asymilacji  prowadzące do powstania aminokwasów u siewek żyta”. W 1992 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych w zakresie agronomii. W 1995 r. został zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego SGGW. Tytuł profesora nauk rolniczych otrzymał w 2002 r., a stanowisko profesora zwyczajnego w 2008 r.

Pełnione przez prof. W. Bielawskiego funkcje w uczelni to m.in.: prorektor ds. rozwoju (2008–2012), prorektor ds. rozwoju – I zastępca rektora (2012–2016) prodziekan Wydziału Rolnictwa i Biologii ds. nauki (2002–2005) i ds. dydaktyki (1999–2003). Funkcje pełnione poza uczelnią to: rzecznik dyscyplinarny przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, członek Komitetu ds. Przedsiębiorczości Akademickiej Polskiej Izby Gospodarczej Zaawansowanych Technologii oraz członek Komitetu Monitorującego Program Rozwoju Obszarów Wiejskich.

Profesor W. Bielawski stworzył oryginalną szkołę naukową biochemii pszenżyta.  Jego dorobek uznaje się za najbardziej wszechstronne kompendium (ze znanych z literatury) wiedzy biochemicznej z elementami fizjologii i cytologii dotyczące pszenżyta.

Większość badań naukowych prowadził w ramach grantów własnych, promotorskich, zamawianych i unijnych. Był kierownikiem lub głównym wykonawcą 15 projektów naukowo-badawczych. Uzyskane wyniki publikował w renomowanych czasopismach z tzw. Listy Filadelfijskiej jak Phytochemistry, Planta czy Plant Physiology and Biochemistry. Jego dorobek naukowy obejmuje 113 prac, w tym 60 opublikowanych w czasopismach z IF. Wykonał recenzje kilkunastu grantów KBN, ponad 150 recenzji publikacji naukowych oraz kilku dydaktycznych projektów unijnych. Opracował 15 recenzji prac doktorskich i habilitacyjnych, 3 recenzje dorobku naukowego i dydaktycznego w postępowaniu o nadanie tytułu, 10 recenzji dorobku na stanowisko profesora zwyczajnego i nadzwyczajnego. Był promotorem 10 zakończonych przewodów doktorskich, w tym 8 obronionych z wyróżnieniem.